1-هر موقع امتحانت میکنم، مشروط میشی. خودم نتیجه امتحان رو میدونستم. 2-قربانت. من هم ممنونم و دوستت دارم عزیزم. 3-خدا روح همه عزیزانمانو شادکنهراستی کد قالب زیباتو الان برام بفرست ممنونم بهترین دوستمDM

الان که من صد کیلومتر اینورتر از جیگرام هستم و فرصت کوچیکی پیدا کردم که بنویسم ایلای جان سر آزمون فاینال زبانشه و آبجیش و هاتیجا هم که حتما دنبالش تا بیارنش و بعدشم آیلین جان رو ببرن کلاسش.

خلاصه دم این مادر گرم که تماما در خدمت خونوادش هست . کلاس بچه ها. مدرسه بچه ها. تکالیفشون . سلامتشون. غذاشون . خونه داریشون . خیاطیشون. سلامت و دکتر بردنشون. سر و وضعشون و خیاطی و .... میدونمم حسابی خسته میشه .

خسته نباشی و خدا قوت هاتیجا. دمت گرم . قدردانت هستیم شدید.

حدود دو ساعت است که خاموشی زدیم که زود بخوابیم و خستگیهای بی حد رو تاحدودی رفع کنیم. هاتیجا و بچه ها خوابن و من هر چه تلاش میکنم نمیتونم بخوابم گرچه بشدت هم کسری خواب دارم و خسته هستم.

از تیرماه که شرکت جدیده نیز اضافه شد به عنوان محل کار، داستانهای مختلف اونجا آرامش رو ازم گرفته و مسیر یکصد کیلومتری از خونه که حدود دو ساعت حداقل راهه هم مزید بر علت.

الان قدر اون موقع که تا سرمو میذاشتم میرفتم رو میدونم. فعلا که کاری از دستم برنیومده.

الان میترسم یه چی بنویسم که برداشت دیگه ای ازش بشه ! جایی رو ندارم که واسه خودم و در خفا بنویسم (البته منظورم این نیست که همه باید مثل من باشند). هر چه دارم چه ستایش و عشق ورزیدن و چه گلایه . همه در ه

وبلاگ من که خیلی دوسش دارم وبلاگ تازه کاری نیستش و خیلیها آدرسشو دارن گرچه الانه دیگه رویکرد وبلاگنویسی بنظر میرسه با وجود شبکه های اجتماعی دیگر کمرنگ شده. از خودم سوال میکنم: یعنی من کسی هستم که بخاط

جنس مرد شاید بدنبالش روحیه خشن .خشک و سنگدلانه ای را تلقین میکند اما همین مرد به چیزهایی دلخوش است که بسان شیشه نازک است. تصور کن همین اندک خواسته و دلخوشیش ترک وردارد. بدنبال این است که به بهترین وجه